علمالهدی: زبان انگلیسی، زبان علم نیست؛ زبان جهل و کلک است

احمد علمالهدی، نمایندهی علی خامنهای در استان "خراسان رضوی" در حمایت از اظهارات انتقادی وی دربارهی ترویج و آموزش زبان انگلیسی گفت: «از شیطنتهای ناپاکانه انگلیس این بود که زبان انگلیسی را زبان علم معرفی کردند. اتفاقا انگلیسی زبان جهل است. برای نمونه عرض می کنم؛ ترجمه انگلیسی کتابهای فلاسفه غرب که عمدتا آلمانی هستند، به مراتب بیاعتبارتر از ترجمه فارسی آنها است و فیلسوف غربی هم حاضر نیست این ترجمه انگلیسی را به عنوان مرجع بشناسد.»

آقای علمالهدی شامگاه چهارشنبه (۱۵ اردیبهشت-۴ می) در سخنانی با بیان این ادعا که «در [علم] حقوق، تمام منابع انگلیسی از اعتبار ساقط است» افزود: «منابع علمی در حقوق غرب باید به زبان فرانسوی باشد. زبان انگلیسی، زبان علم نیست؛ زبان جهل و کلک است. زبان سیاستبازی و به هم زدن علم است. کتب علمی را به زبان انگلیسی ترجمه کردهاند. هیچ مجمع علمی، ترجمههای انگلیسی را به عنوان مرجع علمی قبول ندارد. چه کسی گفته زبان انگلیسی زبان علم است؟»

"امامجمعه" مشهد در ادامه بدون نام بردن از فرد مورد نظر خود اظهار داشت: «چون معصوم حضور ندارد، رسما مقابل حرف رهبری میایستند. بدبختی ما این است که در همین نظام و همین مملکت یک فرد که ادعا دارد لیدر سیاسی است حرف خود را برابر حرف ایشان قرار میدهد. این از خسارتهای غیبت امام معصوم است.»

نزاع کلامی بر سر آموزش زبان انگلیسی در ایران از سخنرانی روز دوشنبه (۱۳ اردیبهشت) علی خامنهای در جمع گروهی از معلمان آغاز شد.

رهبر جمهوری اسلامی در آن سخنرانی ترویج و آموزش زبان انگلیسی در ایران را «یک کار ناسالم» و «میراث دوران طاغوت» دانست و گفت: «در کشورهاى دیگر به این مسأله توجه میکنند و جلوى نفوذ و دخالت و توسعهى زبان بیگانه را میگیرند؛ ما حالا از پاپ کاتولیکتر شدهایم! آمدهایم میدان را باز کردهایم و علاوه بر اینکه این زبان را کردهایم زبانِ خارجىِ انحصارىِ مدارسمان، مدام داریم مىآوریمش پایین؛ در دبستانها و در مهدِکودکها!»

خامنهای با بیان اینکه «زبان خارجى و زبان علم که فقط انگلیسى نیست» افزود: «چرا زبانهاى دیگر را در مدارس به عنوان درس زبان معین نمیکنند؟ چه اصرارى است؟ این میراث دوران طاغوت است، این میراث دوران پهلوى است. زبان اسپانیولى؛ امروز کسانى که به زبان اسپانیولى حرف میزنند کمتر از کسانى نیستند که به زبان انگلیسى حرف میزنند؛ در کشورهاى مختلف، در آمریکاى لاتین یا در آفریقا کسان زیادى هستند. مثلاً میگویم؛ بنده حالا مروج اسپانیا نیستم که بخواهم براى آنها کار بکنم، اما مثال دارم میزنم. چرا زبان فرانسه یا زبان آلمانى تعلیم داده نمیشود؟ زبانهاى کشورهاى پیشرفتهى شرقى هم زبان بیگانه است، اینها هم زبان علم است.»

یک روز پس از این انتقادها، حسن روحانی، رییس جمهوری اسلامی از وزارت آموزش و پرورش خواست تا گزارشی از چگونگی تدریس و آموزش زبانهای خارجی تهیه کند و این گزارش را «به منظور برنامهریزی و ساماندهی این مقوله» به "شورای عالی انقلاب فرهنگی" ارائه نماید.

آقای روحانی با این وجود یک روز بعدتر (۱۴ اردیبهشت) در اظهاراتی متفاوت با رهبر جمهوری اسلامی گفت: «اینکه چه زبانی را بیاموزیم هم به امکانات ما و هم به خواست مردم ما مرتبط است مردم باید بخواهند، دانشآموز باید بخواهد. وقتی در مدرسهای ۹۸درصد دانشآموزان بخواهند یک زبان را بیاموزد و دو درصد دانشآموزان بخواهند زبان دیگری را بیاموزند نمیتوانیم که برای آن دو درصد معلم بگذاریم... در شبهقاره هند دو میلیارد انسان وجود دارد. وقتی این جمعیت عظیم به انگلیسی مسلط است ببینید که در "آی.تی" (IT) چه کار کردهاند؟ ما باید زبانی را یاد بدهیم که در کنارش علم هم راحتتر به دست بیاید.»